Net zo belangrijk als het kiezen van de juiste regio als je in Spanje gaat wonen, is de keuze voor de stad, een dorp of de campo, het platteland. De verschillen tussen de regio’s zijn natuurlijk erg groot, maar binnen een regio kunnen er ook enorme verschillen zijn. En dat gaat dan niet alleen om bevolkingsdichtheid of landschap. Het dagelijks leven is totaal verschillend op het platteland of in de stad.
Veel mensen zijn zich hier niet voldoende van bewust. Bij de oriëntatie op hun emigratie staren ze zich vaak een beetje blind op de verschillende regio’s. Noord of zuid? Costa Blanca of Costa del Sol? Binnenland of kust? Toch is het net zo belangrijk na te denken over de plek waar je binnen zo’n regio zou willen wonen.
Als je nu bijvoorbeeld in een forensendorp of de randgemeente van een grote stad in Nederland of België woont, is het makkelijk het leven op het Spaanse platteland te verromantiseren. Of als je nu in een dorp woont, kan wonen in een stad als Barcelona nogal eenzaam en overrompelend zijn.
In dit artikel proberen we een wat realistischer beeld te schetsen van het leven op deze verschillende plekken.
¿Benieuwd? ¡Vamos!
Auteur: Your Catalan Contact, Maarten Rinsema
Stad? Dorp? Campo?
Wonen in de stad, een dorp of de campo is in Spanje schaal met verschillende gradaties van hetzelfde. Het gaat om drie totaal verschillende samenlevingsvormen. Elk van hen kent zijn eigen ritme en verwachtingen.
Dingen die in Spanje in een stad vanzelfsprekend zijn, kunnen in een dorp of op de campo vreemd overkomen. Het platteland biedt vrijheid, maar vereist tegelijkertijd een groot organisatievermogen. In de stad heb je juist veel meer gemak.
Daarom loont het elk van deze samenlevingsvormen even van wat dichterbij te bekijken. Daarbij ga je niet uit van: “wat is het hier leuk of mooi”, maar van: “wat is handig en wat voor leven wil ik hebben”.
Stad
Het ritme in Spaanse steden, zelfs in Barcelona en Madrid, ligt een stuk lager dan we in Nederland en België gewend zijn. Toch is het dagelijks leven daar voor Spaanse begrippen erg gejaagd.
Als je voor de stad kiest, kies je voor nabijheid en gemak. Je woont dicht bij zorg, onderwijs, werk en cultuur. Je kan ’s avonds spontaan even naar de bioscoop en op de terugweg loop je langs een supermarkt of haal je een pizza. In de stad kies je ook voor anonimiteit. Dit heet zo z’n voordelen: er is geen sociale controle.
Aan de andere kant kan het lastig zijn vriendschappen op te bouwen. Contacten zijn vluchtig en zakelijker. Vriendschappen ontstaan uit toevallige ontmoetingen of op een plek als je werk of studie. Dat geldt voornamelijk voor steden in het noorden en het noord-oosten. Denk dan aan regio’s als Galicië, het Baskenland en Catalonië. In Madrid en het zuiden is het sociale leven wat minder afstandelijk.
Toch vereist een leven in de stad om aanpassing. In Spanje zitten terrassen vaak tot laat op de avond, of zelfs ’s nachts nog vol. Ook het verkeer is erg lawaaierig. Het kan leuk zijn dat er altijd wat te doen is, behalve als er in het parkje bij jou om de hoek tijdens het wijkfeest een bandje staat te spelen tot 3 uur ’s nachts op een doordeweekse dag. En op termijn ga je je storen aan toeristen die zich dingen permiteren waar ze thuis niet aan moeten denken.
Wonen in de stad past bij mensen die dynamiek zoeken, graag schakelen en zich prettig voelen in een omgeving met prikkels. Het werkt minder goed voor wie rust nodig heeft om te functioneren, of dagelijks wat momenten nodig heeft van stilte en ruimte.
Dorp
In een dorp heb je ook nog een bepaalde mate van nabijheid, maar dan wel op menselijke schaal. Elke dag dezelfde gezichten bij de bakker. Een terrasje waar ze al weten wat je wilt hebben voor je gaat zitten. Een ambtenaar op het gemeentehuis die snel wel even wat voor je regelt.
Dat schept vertrouwen, maar vergt ook aanpassing. Je maakt hier deel uit van een sociaal systeem waarin iedereen elkaar kent, en “afwijkend” gedrag snel opvalt. Dorpen bieden rust zonder isolatie. Het leven is trager dan in de stad, maar niet geïsoleerd. Basisvoorzieningen liggen allemaal binnen bereik, maar je bent meer gebonden aan openingstijden. Kan je in een stad van 9 tot 22 uur naar de supermarkt, in een dorp is de middenstand vaak tussen 14 en 17 uur, of nog later, gesloten.
Sociale integrate en contact maken gaat hier totaal anders dan in de stad. Hier geen spontaniteit, maar juist herhaling. Door vaak met je dorpsgenoten contact te hebben, groeit er langzaam een band. Dat kost tijd.
Bovendien is er vaak behoorlijk wat sociale controle. De een ervaart dat als een warme omgeving, voor de ander werkt dat beklemmend. Mensen weten wie je bent, waar je woont en wat je doet. Bovendien zijn conflicten niet privé. Het hele dorp leeft mee met een burenruzie, of zelfs discussies binnenshuis. Als de dorpsgemeenschap eenmaal een etiket op je heeft geplakt, kom je daar moeilijk weer vanaf.
Wonen in een dorp past bij mensen die structuur waarderen, sociale verbanden serieus nemen en zich comfortabel voelen met zichtbaarheid. Het werkt minder goed voor wie sterk hecht aan privacy of voortdurend wil variëren. In Spanje vergroot een dorp je gevoel van verbondenheid, zolang je bereid bent onderdeel te worden van het geheel.
Campo
Campo is het Spaanse woord voor platteland. Nederlanders en Belgen gebruiken het graag als ze achteraf gaan wonen. Spanjaarden zelf gebruiken het ook wel, maar minder vaak. Maar goed, als Nederlanders en Belgen onder elkaar, zeggen we hier gewoon campo.
Als je voor het platteland kiest, dan kies je voor afstand. Letterlijk: afstand tot de buren, tot het dorp, tot voorzieningen, tot het vliegveld. Dat geeft ruimte, en ruimte zoals we dat in Nederland en België niet kennen. Je vindt er vrijheid en stilte, maar het vraagt ook verantwoordelijkheid en een goed organisatievermogen.
Het dagelijks leven hier vereist nogal wat planning. School, boodschappen, doktersbezoek, administratie, je hebt voor alles de auto nodig. Bovendien is het Spaanse platteland een stuk rustieker dan in Nederland of België. Om thuis te komen moet je vaak over een zandpad, dus geen kleine auto’s. En als het regent is het lastig ergens te komen. Zelf drinkwater oppompen en afvalwater verwerken is vaak de regel.
In tegenstelling tot de stad of het dorp, op de campo in Spanje los je veel zelf op. En je leert al snel wie je kunt bellen als dat niet gaat. Maar goede contacten opbouwen is lastig. Je kiest ze bewust en onderhoudt ze actief. Buren wonen verder weg, maar helpen vaak snel wanneer nodig . Dat schept een ander soort verbondenheid: minder frequent, maar functioneel en direct.
Romantisering ligt hier op de loer. Veel mensen onderschatten de impact van stilte, eenzaamheid of praktische beperkingen. Zaken als internet en bereikbaarheid maken vaak het verschil tussen comfortabel wonen en voortdurende frustratie. Het is belangrijk realistisch te zijn over wat je kunt verwachten. Het leven hier is vaak harder en eenzamer dan mensen denken.
Wonen op het campo past bij mensen die rust zoeken, praktisch zijn ingesteld en verantwoordelijkheid niet uit de weg gaan.
Dagelijks leven
Je keuze voor je woonomgeving bepaalt je dagelijks leven. Het zijn juist de terugkerende handelingen die bepalen of een plek klopt. Wat aanvankelijk charmant lijkt, kan na verloop van tijd zwaar gaan wegen.
Boodschappen illustreren dit verschil scherp. In de stad maak je keuzes op het moment zelf en loop je zo even een winkel binnen. In een dorp stem je je ritme af op vaste momenten en beperkte opties. Op de campo vereisen je boodschappen organisatie en planning. Dat vraagt een volledig andere manier van denken over tijd en gemak.
Dit geldt niet alleen voor boodschappen. Zorg, scholen, cultuur, al deze voorzieningen worden op dezelfde manier beïnvloedt. In de stad is het deze week feest in je eigen wijk, en volgende week in een andere. In een dorp heb je misschien twee of drie grote feesten per jaar. En op het platteland moet je een eind rijden om onder de mensen te zijn. In stedelijke omgevingen blijft contact vaak functioneel. Dorpen bouwen relaties op via herhaling en aanwezigheid. Op het campo kies je contacten bewuster, maar onderhoud je ze actiever. Elk systeem vraagt een andere sociale inzet.
Ook in je werk merk je de verschillen. Biedt in Spanje een stad flexibiliteit, dorpen vragen afstemming en de campo structuur en, nogmaals, organisatie.
Als je je ergens thuis voelt, of dat nou in de stad, een dorp of de campo is in Spanje, dan kost het dagelijks leven weinig energie. Als je je steeds aan moet passen aan je omgeving en je omstandigheden, kan dat op termijn een uitputtingsslag worden.
Seizoenen
De verschillende seizoenen in Spanje zijn in stad, dorp of campo natuurlijk totaal verschillend.
In steden verschuift de intensiteit wat. Zomers brengen hitte, toerisme en drukte, winters geven meer rust en een ander sociaal ritme. Sommige wijken leven het hele jaar door, andere functioneren vooral seizoensgebonden. Dat merk je pas als je er langere tijd verblijft.
Dorpen laten dit contrast vaak veel scherper zien. Langs de kust vullen ze zich in de zomer met bezoekers en evenementen. In de winter keert het dagelijkse leven terug naar de kern. Winkels sluiten vaker, sociale momenten concentreren zich rond vaste plekken en routines. Voor sommigen voelt dat vertrouwd, voor anderen leeg.
Op de campo leef je echt met de seizoenen. Zomers draaien om hitte, waterbeheer en aangepaste werktijden. Winters brengen stilte, kou en soms verminderde bereikbaarheid. Wat in het voorjaar idyllisch oogt, vraagt in andere maanden veerkracht en aanpassing.
Nederlanders en Belgen onderschatten vaak de winter in Spanje, vooral wat verder het binnenland in. Op veel plaatsen kan er namelijk een dik pak sneeuw liggen. Dat zie je niet als je de streek alleen een paar keer in de zomer hebt bezocht.
Deze seizoenswisselingen beïnvloeden niet alleen comfort, maar ook energie, sociale contacten en praktisch functioneren. Ze bepalen hoe vaak je mensen ziet, hoe actief je leven aanvoelt en hoeveel moeite dagelijkse taken kosten.
Daarom volstaat één bezoek zelden. Wie een plek serieus overweegt, doet er goed aan er in verschillende jaargetijden eens te gaan kijken. Niet om alles te vergelijken, maar om te voelen of het ritme van die plek aansluit bij het eigen leven.
Veelgemaakte denkfouten
Bij het kiezen van een omgeving spelen verwachtingen een grotere rol dan vaak wordt toegegeven. Niet omdat mensen zich onvoldoende informeren, maar omdat ze redeneren vanuit momentopnames in plaats van patronen. Dat leidt tot terugkerende denkfouten.
Een veelvoorkomende aanname luidt bevoorbeeld: we rijden het wel aan. Afstanden lijken overzichtelijk en wegen ogen rustig. In de praktijk stapelen ritten zich op en gaan ze deel uitmaken van het dagelijks leven. Wat geen probleem is voor af en toe, weegt totaal anders wanneer het structureel wordt.
Ook het idee daar wennen we wel aan komt vaak terug. Aanpassing werkt echter niet onbeperkt. Aan sommige minpunten zal je wennen, maar andere versterken zich juist. Geluid, sociale nabijheid of juist isolatie vragen niet alleen om gewenning. Het moet ook bij je persoonlijkheid en levensstijl passen.
Een derde denkfout schuilt in flexibiliteit. Veel mensen geloven dat ze hun leven ter plekke wel aanpassen aan de omstandigheden. Dat klopt deels, maar alleen wanneer de basis aansluit. Een stedelijk werkritme laat zich moeilijk combineren met een leven op de campo. Omgekeerd voelt dorpsstructuur verstikkend voor wie voortdurend variatie zoekt.
Daarnaast speelt idealisering een rol. Beelden van rust, eenvoud en ruimte functioneren goed als motivatie, maar slecht als besliskader. Als je eenmaal een te romantisch beeld hebt, zie je praktische beperkingen makkelijk over het hoofd.
Deze denkfouten ontstaan niet door naïviteit, maar door een verkeerde denkwijze. Ze verdwijnen niet door meer informatie, maar je moet andere vragen stellen. Niet “vind ik dit aantrekkelijk?”, maar “kan ik hier op deze manier leven?“ Dat onderscheid bepaalt uiteindelijk of je de juiste keuze maakt.
Hoe test je dit vóórdat je beslist
Een woonkeuze laat zich niet toetsen met lijstjes of indrukken alleen. Wie echt wil weten of stad, dorp of campo past, moet het dagelijkse leven zo realistisch mogelijk benaderen. Niet als bezoeker, maar als tijdelijke bewoner.
Dat begint bij vertragen. Korte verblijven leveren indrukken en vergelijkingsmateriaal op, maar weinig diepgang. En juist die diepgang maakt zichtbaar hoe een plek functioneert op een doordeweekse dag. Waar doe je boodschappen? Hoe lang ben je onderweg? Wanneer voel je rust, wanneer weerstand?
De manier waarop je verblijft, maakt daarbij verschil. Een hotel of vakantiehuis in een toeristische zone vervormt het beeld. Probeer een paar weken te “proefwonen”. Huur voor korte tijd een woning in een gewone buurt, liefst buiten het hoogseizoen. Zo krijg je pas echt een goed idee van hoe het dagelijks leven er op die plek eruit ziet. Loop routes die je dagelijks zou lopen. Gebruik voorzieningen zoals je dat later ook zou doen.
Let goed op je eigen ervaring, en wees daarbij realistisch. Kost het moeite om dingen geregeld te krijgen, of verlopen ze vanzelf? Moet je jezelf telkens aanpassen, of ondersteunt de omgeving je ritme? Die signalen komen snel, maar verdwijnen vaak onder enthousiasme.
Praat zoveel mogelijk met de plaatselijke bevolking, en stel dan de juiste vragen. Niet bevalt het hier?, maar wat valt tegen? en wat vraagt deze plek van jou? Lokale bewoners en langdurige emigranten geven vaak scherpere antwoorden dan recente aankomers.
Verdere informatie
Heb je op- of aanmerkingen naar aanleiding van het bovenstaande? Wil je een (tweede) woning kopen in Spanje, maar weet je niet waar en kan je wel wat oriëntatie gebruiken? Zoek je professionele begeleiding bij de aankoop van vastgoed?
Aarzel zeker niet om contact met ons op te nemen. Dat kan per mail op info@yourcatalancontact.com.
Onze specialiteit is papierwerk bij emigratie naar Spanje. Je kan dus ook bij ons terecht voor alle problemen waar je tegenop loopt in de Spaanse bureaucratie.
Wil je graag meer artikelen ontvangen met dit soort informatie? Of over allerlei administratieve en bureaucratische zaken in Spanje? Schrijf je dan in voor onze mailinglist en volg onze facebookpagina!
Mooi artikel Maarten en Els, Ook wij hadden het romantische idee om op een campo te gaan wonen. Een mooie finca ergens achteraf. We hebben 6 maanden rond gereden met ons klein camperbusje. Soms twee tot drie weken ergens gaan staan. Zagen toch wel heel veel nadelen van buitenaf wonen. Na die 6 maanden hadden we duidelijk wat we eigenlijk wilde. Ergens rustig wonen, dichtbij zee en een stadje of dorp met alle voorzieningen, Nu in Vinaros hebben we dat gevonden. Wonen rustig en zijn in 20 min in de stad op de fietsnahhah
. We ontmoeten hier veel Spanjaarden en er wonen ook veel Nederlanders en Belgen. Maar het contact is toch meer met de Spanjaarden. Aardige buren die ik af en toe een Nederlandse appelflap breng, Je artikel is zo goed ik stuur dit door naar mensen die willen emigreren.