Veel Nederlanders en Belgen die naar Spanje verhuizen, onderschatten de emotionele en mentale impact van emigreren. Vaak ligt de focus op praktische zaken en het papierwerk. Maar tegelijkertijd ga je leven in een totaal nieuwe omgeving. En niet alleen heeft Spanje een ander klimaat en landschap. Spanjaarden gaan anders met elkaar om, de hele cultuur is anders. Door de cultuurshocks is emigreren naar Spanje een emotionele achtbaan waarbij je door verschillende fases gaat.
In dit artikel bekijken we welke psychologische fases dat zijn. Van tot over je oren in het papierwerk zitten en de “honeymoon” tot teleurstelling en je uiteindelijke aanpassing.
Deze fases zijn niet voor iedereen even lang. Ook zijn er mensen die bepaalde fases overslaan. Maar om goed voorbereid te emigreren, is het toch belangrijk hier wat kennis van te hebben.
¿Benieuwd? ¡Vamos!
Auteur: Your Catalan Contact, Maarten Rinsema
Welke emotionele fases doorloop je na het emigreren naar Spanje?
Na de verhuizing zelf zijn er grofweg vier fases te onderscheiden: het regelen en overleven, de “honeymoon”, de twijfel- en teleurstellingsfase, en tenslotte de aanpassingsfase.
Veel mensen stellen zich hier van tevoren niet goed op in. Ze zijn vooral bezig met de stress van dozen pakken in Nederland of België, afscheid nemen van vrienden en familie, en de reis naar Spanje toe. Maar dat is amper het begin van het verhaal. Het echte werk begint dan pas.
Niet iedereen doorloopt de fases na het emigreren naar Spanje op dezelfde manier. Ze duren niet bij iedereen even lang, sommige mensen slaan een fase over, en vaak val je tijdelijk wel eens terug naar een vorige fase. Het hoort er allemaal bij.
Fase 1: de praktische overlevingsstand
Na aankomst in Spanje slokken allerlei praktische problemen je tijd en aandacht helemaal op. In deze fase ben je zo erg bezig met het regelen van van alles en nog wat, dat het soms niet eens goed tot je doordringt dat je al in Spanje bent.
Je hebt je handen natuurlijk al vol aan de verhuizing zelf, en misschien moet je zelfs nog een woning zoeken. Daarna komen de nutsaansluitingen. Bedrijven waar je gerust een half uur in de wacht staat, om er vervolgens niet in te slagen in het Spaans duidelijk te maken waarvoor je precies belt. En dit terwijl je misschien ook net begonnen bent in een nieuwe baan.
Tegelijkertijd moet je papierwerk regelen. Het is je eerste kennismaking met de Spaanse bureaucratie. Waar je in Nederland met je paspoort naar de gemeente gaat, en alles is in een handomdraai geregeld, moet je in Spanje tal van instanties af om je in te schrijven. Elke keer vragen ze om een heel pakket documenten. En ook al denk je de juiste documenten bij je te hebben, regelmatig sturen ze je weg omdat er wat mist. Vaak gaat het dan om papieren die niet eens op de website stonden.
Is de ene ambtenaar misschien erg vriendelijk en behulpzaam, je komt er ook al snel achter dat de meeste ambtenaren in Spanje dat niet zijn. Integendeel. En al heb je als voorbereiding een cursus Spaans gedaan, de taal ook echt “in het wild” spreken blijkt totaal anders. De taalbarrière is vaak veel groter dan gedacht, en maakt je zaken regelen soms erg lastig.
Stress en oververmoeidheid
In deze eerste fase ben je vooral bezig met doen. Het is een erg onzekere fase. De inschrijvingen die je aan het doen bent, hangen allemaal van elkaar af, en sommige zijn tijdsgebonden. Als er ergens een kink in de kabel komt, staat alles stil. Maar de klok tikt door.
Vermoeidheid wordt vaak genegeerd in deze fase. In de eerste plaats fysieke vermoeidheid die te maken heeft met een verhuizing natuurlijk. Misschien moet zelfs de woning helemaal opgeknapt worden. Daarnaast is er een grote hoeveelheid nieuwe informatie die tot mentale overbelasting kan leiden. Er lijkt altijd wel iets urgents of dringends aan de hand te zijn, je “staat de hele dag aan”. Kleine tegenslagen kunnen enorm, zelfs onoverkomelijk lijken.
Mensen nemen weinig tijd om stil te staan bij wat de emigratie eigenlijk met ze doet. Naar het thuisfront houden ze altijd een positief gezicht op. Het moet vooral lijken alsof het heerlijk leven is in Spanje, maar ze hebben er zelf nog geen seconde echt van kunnen genieten.
Partners kunnen heel verschillend reageren op de stress in deze fase, en dat kan druk zetten op een relatie. Er kan irritatie ontstaan over de taakverdeling, of wiens idee of droom de emigratie nou ook alweer precies was.
Het is belangrijk in deze fase vaak even te stoppen en uit te puffen. Op adem komen, en even bij jezelf na te gaan hoe het met je gaat. Kijk regelmatig om je heen. Je bent in Spanje! Kleine successen mogen gevierd worden: een nieuwe internetaansluiting, de dozen die uitgepakt zijn, het regelen van de residencia, en ga zo maar door.
Fase 2: de honeymoon
Als eenmaal alles geregeld is, begint het genieten van Spanje. Je gaat vaker naar het strand, of wandelen in de heuvels of bergen, je zit vaker op een terrasje en je maakt zo vaak mogelijk mooie uitstapjes.
Je dompelt je onder in plaatselijke gebruiken en tradities, zoals een dorpsfeest, en je gaat regelmatig naar de lokale markt waar het contact met de Spanjaarden prettig verloopt. De eerste gesprekken in het Spaans voelen als een overwinning. De nieuwe contacten worden meestal als begin van een nieuw sociaal leven gezien.
Het dagelijks leven voelt in deze fase eigenlijk nog een beetje als vakantie. Omdat het allemaal relatief nieuw is, beleef je het buitenleven en het klimaat een stuk intenser dan je later zult doen. Als familie en vrienden uit Nederland op bezoek komen, kan je enthousiast je nieuwe woonomgeving laten zien. Verschillen met België of Nederland lijken vooral heel verfrissend.
Je begint nu Spaanse gewoontes over te nemen. Het buitenleven noemden we al, maar je gaat ook steeds later eten, en uitgebreider lunchen, vooral in het weekend. Je denkt regelmatig: “hiervoor ben ik naar Spanje verhuisd”. Je huis begint echt je plekje te worden, en je gaat plannen maken.
Verliefd
Aan het begin van de honeymoon ben je vooral opgelucht en zelfs trots dat de emigratie gelukt is. Je voelt je vaak vrijer dan in Nederland of België, en nieuwsgieriger naar je omgeving. Het leven is avontuurlijker, spontaner. Soms voel je je zelfs helemaal verliefd op je nieuwe woonland, en misschien ook wel op een nieuwe versie van jezelf die je hier ontdekt.
Vol enthousiasme en energie kijk je naar je toekomst in Spanje. Je weet nu zeker dat emigreren de juiste keuze was. Dingen waar je van tevoren zo tegenop keek, bleken achteraf helemaal niet zo’n probleem te zijn.
Maar verliefde mensen zien vaak de schaduwkant wat minder goed. Het vakantiegevoel is natuurlijk niet blijvend. Veel van de positieve ervaringen komen voort uit de nieuwigheid, en niet zozeer door Spanje zelf. Het is makkelijk de eerste sociale contacten te overschatten: het zijn vaak oppervlakkige contacten en de toekomst moet nog maar uitwijzen of er later ook verdieping in zit. De Spaanse gewoontes die zoveel charme lijken te hebben, kunnen uiteindelijk ook irritatie oproepen als je bijvoorbeeld voor de zoveelste keer voor een gesloten winkel staat omdat er een vage feestdag is waar je geen idee van had.
Ook in Spanje bestaat een dagelijks leven voornamelijk uit routine. En omdat je zo onder de indruk bent van de aangename ervaringen, vergeet je even dat je persoonlijke problemen op de achtergrond gewoon blijven bestaan.
Geniet maar verlies niet je hoofd
Als je in de honeymoon fase zit, wees je daar dan van bewust, maar geniet er ook zoveel mogelijk van. Het leven is nou eenmaal beter op een roze wolk. En wantrouw je enthousiasme zeker niet: gebruik het om de taal, je omgeving en je buren beter te leren kennen.
Toch is het belangrijk te beseffen wat deze fase met je doet. Neem in de euforie van het moment geen grote beslissingen, zoals het starten van een bedrijf of het kopen van een woning, zonder er goed over na te hebben gedacht. Beperk je niet tot leuke uitstapjes maar begin alvast een routine op te bouwen. Regel wat zaken die een probleem kunnen worden als je ze te lang laat liggen en verlies vooral je financiën niet uit het oog.
Investeer al vroeg in duurzame contacten, en probeer ook actief buiten de Nederlandstalige gemeenschap contacten te leggen. Tijdens deze fase laten mensen het contact met vrienden of familie in Nederland of België wat al te gemakkelijk verwateren.
Dat allemaal gezegd zijnde, zolang je weet wat je doet, ga vooral lekker op in de honeymoon. Dit is een waardevolle fase waarin je een stevige basis kunt leggen voor alles wat erna komt. En schrijf voor jezelf zeker ook op wat je zo fijn en prachtig vindt aan Spanje. Als je er later helemaal doorheen zit, kan het je helpen weer wat perspectief te krijgen.
Fase 3: twijfel en desillusie
De derde van de vier psychologische fases na het emigreren naar Spanje is getekend door twijfel en ontgoocheling. Het vakantiegevoel van de honeymoon is nu voorbij, en je komt erachter dat het dagelijks leven in Spanje ook gewoon uit routine en sleur bestaat. Werk, boodschappen en huishouden bepalen opnieuw je agenda.
Veel van de prettige sociale contacten die je eerder op hebt gedaan, blijken helemaal niet uit te groeien tot vriendschappen. Het Spaans begint nu toch een grote barrière te worden bij het leggen van contacten. En niet alleen dat: ook bij de dokter, de bank of de gemeente kom je nog moeilijk uit je woorden.
Je bent heel erg op jezelf aangewezen, en als je alleen bent geëmigreerd, is de kans groot dat je je eenzaam voelt. De afstand naar Nederland of België, en vrienden en familie daar, is steeds voelbaarder. “Even” teruggaan is niet zo makkelijk als van tevoren gedacht: het kost tijd en geld.
De Spaanse mentaliteit waarbij alles wat langzamer gaat, begint nu enorm te irriteren. Je krijgt niets zo maar voor elkaar, alles vereist meer energie en regelwerk. De gemeente of de belastingdienst neemt maar geen beslissing over een dossier dat je daar hebt lopen, en als je vraagt hoe het ervoor staat, krijg je geen antwoord. Een klusjesman belooft morgen te komen, maar dat zegt hij al een week lang elke dag. Bovendien leveren de meeste klusjesmannen geen goed werk. Als alles het doet op het moment dat hij vertrekt, dan is het goed genoeg, en als het de volgende dag er weer mee ophoudt, dan is de kans groot dat het jóúw schuld is.
Het leven in Spanje is pittiger dan je dacht en begint tegen te vallen. De winter is kouder dan je dacht, de zomer veel warmer, goed betaald werk vinden valt tegen en alles valt veel duurder uit dan van tevoren gepland.
Deze negatieve kanten hebben een weerslag op je relatie of je gezin. En misschien kan je partner of een kind om te beginnen helemaal niet eens niet wennen.
Er helemaal klaar mee zijn
Sommige mensen komen hier tot het punt dat ze vinden dat alles in Spanje slecht is, en dat Spanjaarden niets kunnen. Mensen die eerder gillend uit Nederland of België vertrokken vanwege alle regeltjes, vinden nu ineens dat het daar zoveel beter geregeld is.Deze verbittering kan heel ver gaan. Er zijn emigranten die weigeren met Spanjaarden zaken te doen of zelfs maar met ze te praten.
Je voelt je machteloos bij situaties die in Nederland of België heel eenvoudig zijn, en je moet veel vaker beroep doen op een ander. Terwijl de motivatie om de taal beter te leren of mensen te leren kennen in deze fase wegzakt, wat natuurlijk niet echt behulpzaam is.
Bij de meesten komt vroeg of laat dan ook de eerste gedachte aan terugkeer naar Nederland of België op. Daardoor voelen ze zich misschien schuldig tegenover mensen die hun stap dapper vonden, of schamen zich tegenover mensen die er niet in geloofden. Sommigen worden nostalgisch. Zij herinneren zich alleen de positieve kanten van hun vroegere leven en zijn vergeten waarom ze zijn vertrokken.
Vermoeidheid, teleurstelling, frustratie, het hoort allemaal bij deze fase. Mensen verliezen uit het oog dat dit niet betekent dat de verhuizing een verkeerde beslissing was. Contact met andere teleurgestelde emigranten kan dit gevoel alleen nog maar verder versterken.
Ze merken vaak niet aan zichzelf dat ondanks alles hun Spaans nog steeds vooruit gaat, en ze steeds beter de weg kennen in Spanje.
Door de problemen heen werken
Het is belangrijk je in deze fase te beseffen dat je beeld van je leven in Spanje net zo vertekend is als eerder tijdens de honeymoon, maar dan op een negatieve manier. En net als de honeymoon is dit meestal ook maar een tijdelijke fase.
Besef ook dat de verhuizing een aantal moeilijkheden die je nu tegenkomt helemaal niet heeft veroorzaakt. Relatieproblemen waren er vaak al voor de emigratie. Als je in Nederland of België niet gelukkig was, dan is enkel naar Spanje emigreren niet voldoende om dat wel te zijn.
Neem de tijd om de problemen rustig te bekijken, voor je op een dieptepunt besluit terug te gaan zonder daar goed over na te hebben gedacht. Spreek desnoods met elkaar of met jezelf een evaluatiemoment af, drie of zes maanden later.
Breng vervolgens concreet in kaart wat er niet gaat, vat het niet allemaal samen als “Spanje valt tegen”. Deel je problemen op in structurele en tijdelijke problemen. Let daarbij op zaken die je kan verbeteren, en zaken waar je niets aan kunt doen. En hou ook rekening met de redenen waarom je om te beginnen geëmigreerd bent: in de meeste gevallen bestaan die nog steeds.
Pas ervoor op dat in je relatie een van de twee verantwoordelijk wordt voor het geluk van de ander. En zoek vooral contact met Nederlanders en Belgen die al door deze fase heen zijn, en hun draai al hebben gevonden. Zij kunnen je vaak het perspectief geven dat je nu zo hard nodig hebt.
Ondanks alles doe je er goed aan door te gaan met bouwen aan je leven in Spanje. Blijf gewoon naar je taalcursus gaan. Verwacht niet dat ieder contact een vriendschap zal worden, maar bouw wel aan terugkerende contacten via werk, sport, vrijwilligerswerk of verenigingen.
Fase 4: aanpassing en integratie
De laatste van de vier fases van emigreren naar Spanje is de aanpassing en integratie. Je hebt nu helemaal je draai gevonden. Je hoeft niet meer na te denken bij hoe je je dagelijks leven organiseert, waardoor je ook minder gefrustreerd raakt omdat zaken in Spanje anders geregeld zijn dan in Nederland en België. Want je komt ook steeds meer tot het besef dat Spanje ánders is georganiseerd, niet per definitie beter of slechter.
Je hebt je weg gevonden en je kan de taal functioneel genoeg gebruiken voor de noodzakelijke dingen. Natuurlijk zijn er soms nog taalproblemen, maar die zijn hooguit vervelend. De paniek of frustratie die ze eerder veroorzaakten, zijn weg.
Verder maak je nu deel uit van je omgeving. De kassière van de supermarkt en de bakker weten wie je bent en groeten je op straat. Je hebt inmiddels een bescheiden maar voldoende groot netwerk van mensen waar je een beroep op kunt doen indien nodig.
Niet iedere vrije dag hoeft meer een bijzonder uitje te zijn. Je emigratie is niet meer het belangrijkste gespreksonderwerp als je met anderen spreekt, en je vergelijkt Spanje niet meer zoveel met Nederland of België. Je hebt nog steeds bepaalde Nederlandse of Belgische gewoontes, maar combineert ze moeiteloos met nieuwe Spaanse routines. En eindelijk maak je weer lange termijnplannen.
Een verblijf in Nederland en België begint als een bezoek te voelen, niet als thuiskomen, en het verrast jezelf dat je met “thuis” juist Spanje bedoelt. Als vrienden of familie bij jou langskomen, voelt het niet meer als samen vakantievieren.
Op je plek
Als je in deze fase bent aangekomen, merk je dat je in Spanje op je plek bent. Veel mensen verwachten dit gevoel niet als ze het voor het eerst ervaren. Je merkt dat je ontspannener en zekerder bent in je dagelijks leven, minder afhankelijk van anderen. Je voelt je verbonden met de omgeving en met de mensen om je heen.
Je gaat realistischer denken over de voor- en de nadelen van het leven in Spanje. Zonder voortdurend euforisch te zijn, kan je ervan genieten, maar je kan ook de negatieve kanten zien zonder meteen aan je verhuizing te twijfelen. Je hoeft het leven in Spanje niet meer te idealiseren om ervan te kunnen genieten. Niet iedere tegenslag betekent meer dat Spanje een rotland is, en Spanjaarden incompetent.
Je merkt ook dat Spanje een deel van je persoonlijkheid gaat worden. Je voelt je Spaanser, ook al blijf je in de kern gewoon een Nederlander of Belg. Soms mis je Nederland of België nog, en toch heb je voor jezelf helemaal duidelijk waarom je in Spanje woont. Het combineren van beide culturen is ook een vorm van integratie.
Dit is het punt dat je weet dat er bij terugkeer ook iets verloren zou gaan, namelijk het leven dat je in Spanje hebt opgebouwd. Bovendien besef je dat je oude wereld in Nederland of België ook is veranderd, en dat je dus niet terug zou komen in dat leventje.
In Spanje leven
Dit is het moment om terug te kijken op het hele proces. Vaak besef je niet helemaal waar je doorheen bent gegaan. Hoe mooi maar ook hoe moeilijk de emigratie is geweest, en hoeveel je hebt geleerd. Dat heb je toch maar even gedaan!
Nu is het zaak te blijven investeren in je nieuwe omgeving. Blijf de taal leren en je contacten uitbouwen. Neem plezierige momenten op in je routine: koffie op een terras op zondagochtend, regelmatig een praatje met de buren, even een uurtje naar het strand na een lange werkdag.
Hoewel het leven in Spanje echt geen vakantie meer is, blijf nieuwsgierig, en trek er regelmatig op uit naar bijzondere plekken of evenementen.
Praat regelmatig eens met je partner en je gezin hoe zij het leven in Spanje ervaren. Laat hen de ruimte om de beide culturen op een andere manier te combineren. Misschien wil iemand wel helemaal een kaaskop blijven, prima. Misschien wil iemand wel een flamencodanseres worden, ook prima.
Je gaat nu ook op een andere manier plannen maken. Niet langer vanuit dezelfde motivatie, beweegredenen en droombeelden als de emigratie zelf, maar gebaseerd op de mogelijkheden die Spanje daadwerkelijk te bieden heeft. In Spanje blijven is een bewuste, realistische keuze geworden. En als er iets structureel verandert, kan terugkeren nu ook een doordachte keuze zijn.
Doorloopt iedereen na emigratie dezelfde fases?
Emigreren naar Spanje is een persoonlijk proces, en iedereen doorloopt de fases op een andere manier. Hoewel bijna niemand in de honeymoon fase blijft hangen, zijn er mensen die zo lang in de harde landing blijven steken, dat ze jaren later nog verbitterd zijn en naar Nederland vertrekken.
Niet iedereen gaat door alle fases heen. Bepaalde personen zullen een fase overslaan. Sommige mensen slaan de honeymoon fase over, bij anderen komt die fase pas na jaren, als ze al lang hun draai hebben gevonden.
Het is dus geen vast proces. Het is goed mogelijk dat je voor kortere of langere tijd een terugval hebt naar een vorige fase. Dat kan gebeuren bij ziekte, werkloosheid, of problemen met instanties. Zo’n terugval hoeft niet te betekenen dat je weer helemaal terug bij af bent.
Hou er rekening mee dat je partner en je kinderen in een andere fase kunnen zitten dan jij. Misschien ben jij helemaal lyrisch over het leven in Spanje, terwijl je kinderen maar geen vriendjes kunnen maken op school en niets liever willen dan teruggaan.
De aanpassingsfase is niet voor iedereen het eindpunt. Voor sommige mensen is na verloop van tijd terugkeren de enige verstandige optie.
Dit schema met de vier fases is ook geen absoluut gegeven. Het is meer bedoeld om houvast te bieden bij je ervaringen in het emigratieproces, en makkelijker te kunnen herkennen wat er met je gaande is.
Hoe lang duurt het voordat je gewend bent aan wonen in Spanje?
Het is per persoon verschillend hoe lang het duurt voordat je gewend bent aan wonen in Spanje. Zaken als persoonlijkheid, taalvaardigheid en eerdere buitenlandervaring spelen een grote rol, net als werk, school en huisvesting bijvoorbeeld. De praktische aanpassing aan Spanje gaat veel sneller dan de emotionele of mentale.
Ook maakt de reden voor de verhuizing een groot verschil: het is natuurlijk anders voor iemand die er al lang van droomde, dan voor iemand die voor een geliefde verhuist. Ook zijn de banden met de mensen in het land van oorsprong niet voor iedereen gelijk.
Het is een vergissing te denken dat je sneller je draai vindt als je al vaak op vakantie naar Spanje bent gegaan. Een dagelijks leven in Spanje is totaal anders dan drie weken op een camping of in een appartementje aan zee. Zelfs overwinteren geeft niet helemaal een goed beeld van jaarrond leven in Spanje. Je overschat je inzicht in de cultuurverschillen, en je onderschat bijvoorbeeld de frustratie en woede die kan ontstaan omdat Spanjaarden, en de Spaanse bureaucratie, dingen nou eenmaal anders doen dan je in Nederland of België gewend bent.
Wat helpt bij wennen aan een nieuw leven in Spanje?
Meerdere factoren kunnen je helpen wennen aan een nieuw leven in Spanje, waaronder taalvaardigheid, je vooraf informeren, routines, actief contacten leggen en je eigen verwachtingen.
De taal spreken is onontkoombaar wil je snel wennen in Spanje. Je hebt de taal niet alleen nodig om je zaken te regelen. Ook bij de dokter of op het gemeentehuis helpt het enorm als je al een basis Spaans hebt. Om nog maar te zwijgen van sociale contacten. De meeste Spanjaarden spreken niet heel goed Engels. De meesten van hen hebben al genoeg vrienden om zich heen, en zitten dus niet te wachten op iemand met wie ze maar zeer moeizaam kunnen communiceren in een vreemde taal.
Je doet er goed aan je van tevoren te verdiepen in Spaanse omgangsvormen en gebruiken, om zo soepel mogelijk in het Spaanse leven te stappen. Als je dit allemaal nog moet ontdekken terwijl je je papieren en de nutsaansluitingen al aan het regelen bent, kan dat de nodige frustratie oproepen.
Zoek niet alleen contact met Spanjaarden, maar ook met andere emigranten. Met hen kan je beter over je ervaringen tijdens de emigratie praten. Los daarvan kunnen zij je vaak ook waardevolle informatie geven.
Bouw zo snel mogelijk een routine op, zodat je leven snel vertrouwd lijkt. En wees je bewust van je eigen verwachtingen. Die zijn vaak niet allemaal even realistisch. Accepteer tijdens het hele proces dat enthousiasme, frustratie, heimwee, twijfel en tevredenheid prima naast elkaar kunnen bestaan.
Vergelijk Spanje niet met Nederland of België, en al helemaal niet met het beeld van Spanje dat je op hebt gedaan tijdens vakanties. Dat kan alleen meer op een teleurstelling uitlopen. Geef het proces ook tijd. Je hebt tijd nodig om je draai te vinden in je nieuwe woonland.
En tenslotte: zorg gewoon goed voor jezelf. Genoeg slapen, goed eten en wat beweging, dan kan je heel wat meer verdragen.
Ondersteuning of uitbesteding
Heb je hulp nodig bij het vinden van een goede gestor of administrator om deze zaken voor je te regelen? Of denk je dit zelf met een beetje ondersteuning te kunnen doen? Aarzel dan zeker niet om contact met ons op te nemen. Ook voor vragen of opmerkingen naar aanleiding van het bovenstaande artikel kan je ons bereiken via ons contactformulier of door een mail te sturen naar info@yourcatalancontact.com.
Wil je op de hoogte blijven van onze nieuwe artikelen over de Spaanse bureaucratie? Hou dan onze website goed in de gaten of volg ons op facebook! Je kan je natuurlijk ook opgeven voor onze mailinglijst. Zo ontvang je als eerste onze nieuwe artikelen in je inbox.
Emigreren naar Spanje: de vier fases 8 vragen
Hieronder de belangrijkste vragen over het onderwerp van dit artikel kort beantwoord.
Na emigratie naar Spanje doorlopen veel mensen grofweg vier fases: de praktische overlevingsstand, de honeymoon, twijfel en desillusie, en uiteindelijk aanpassing en integratie. Niet iedereen doorloopt deze fases op dezelfde manier of in dezelfde volgorde. Sommige fases kunnen langer duren, worden overgeslagen of later tijdelijk terugkomen.
Wonen in Spanje kan na de eerste maanden tegenvallen doordat het vakantiegevoel verdwijnt en het gewone dagelijkse leven ervoor in de plaats komt. Cultuurverschillen, taalproblemen en praktische frustraties worden dan vaak zichtbaarder. Zaken die je aanvankelijk charmant of interessant vond, kunnen na verloop van tijd zelfs irritatie gaan oproepen.
Ja, twijfel en zelfs gedachten aan terugkeer zijn een normaal onderdeel van het aanpassingsproces dat veel emigranten doormaken. Als het eerste enthousiasme afneemt, worden taalproblemen, cultuurverschillen, eenzaamheid en dagelijkse frustraties vaak sterker voelbaar. Dat betekent niet automatisch dat emigreren een verkeerde beslissing was.
Ja, heimwee naar Nederland of België is heel normaal na emigratie naar Spanje en betekent niet dat je emigratie is mislukt. Vooral wanneer het eerste enthousiasme voorbij is, kun je familie, vrienden en vertrouwde gewoontes sterker gaan missen. Dat gevoel kan bovendien naast tevredenheid over je nieuwe leven in Spanje bestaan.
Ja, emigreren naar Spanje kan extra druk op een relatie zetten doordat beide partners verschillend kunnen reageren op stress, onzekerheid en het wennen aan hun nieuwe leven. De ene partner kan bijvoorbeeld al helemaal enthousiast zijn over Spanje terwijl de andere nog moeite heeft met de verhuizing. Ook kunnen bestaande relatieproblemen na emigratie duidelijker naar voren komen.
Vaak op vakantie zijn geweest in Spanje kan helpen bij de praktische oriëntatie, maar bereidt je maar beperkt voor op het dagelijks leven na emigratie. Wonen in Spanje betekent ook werken, administratie regelen, relaties onderhouden en omgaan met de Spaanse taal en cultuur. Zelfs regelmatig overwinteren geeft daarom geen volledig beeld van een permanent leven in Spanje.
Spanje begint meestal als thuis te voelen wanneer het dagelijks leven vertrouwd is geworden en je niet voortdurend meer bezig bent met het feit dat je geëmigreerd bent. Je kent je omgeving, kunt jezelf voldoende redden in het Spaans en hebt een sociaal netwerk opgebouwd. Nederland of België kan dan steeds meer aanvoelen als een plaats waar je op bezoek gaat.
Nee, je hoeft je Nederlandse of Belgische identiteit niet op te geven om je thuis te kunnen voelen in Spanje. Veel emigranten combineren uiteindelijk gewoontes uit hun land van herkomst met Spaanse gewoontes en routines. Juist die combinatie kan onderdeel worden van je nieuwe leven.